Afscheid van Afissos
Ons bezoek aan het schiereiland Pilion
was een bijzondere ervaring. Zo hadden wij nog nooit zoveel groen
gezien in Griekenland. Een authentiek gebied, vol mooie plekjes en
bijzondere mensen. Een fragment uit ons reisverslag:
Piliwattes??? Wanneer we vrienden vertelden dat we dit jaar naar het dorp Afissos in de Griekse streek Pilion gingen, wist werkelijk niemand waar het over ging. Zelf wisten we ook niet goed waar we aan begonnen. Maar de reisgids van Ross Holidays beloofde veel prachtige natuur, schilderachtige plaatsjes en rustige stranden. Op naar het échte Griekenland dus!
Eind juni. We hadden ons inmiddels goed ingelezen, de landkaart bestudeerd en wisten zelfs al van Argonauten en Kentauren. En toch waren we een beetje zenuwachtig. We houden van rust maar zou het niet té rustig zijn in dit onbekende stukje Griekenland? Via internet was er nauwelijks iets te vinden over Afissos. Een in de haast aangeschaft boek over de Pilion toonde twee mannetjes op het dorpsplein. Zouden zij het enige teken van leven in Afissos zijn? Voor alle zekerheid dus nog maar wat extra boeken in de koffer.
Na aankomst op het vliegveld van Volos voerde de bus ons eerst door het levendige kustplaatsje Kala Nera: dat zag er in ieder geval gezellig uit. Maar de bus raakte leger en leger en ‘ons dorp’ lag nu nog zes kilometer verderop. Ross Holidays hield de spanning er nog even in, want de accommodatie bleek een stukje vóór het dorp te liggen. De kennismaking met die twee oude mannetjes van de foto liet dus nog even op zich wachten. Eerst maar eens uitpakken en een duik in de zee, pal voor onze accommodatie.
Eindelijk was het zover. Ik zal het moment nooit vergeten, toen we later die dag voor het eerst getrakteerd werden op het uitzicht op Afissos. Een haventje met lieve bootjes, terrasjes langs het water, witte huisjes tegen de heuvel aangebouwd: een plaatje als van een ansichtkaart. Een dorpje uit onze dromen.
En al vanaf die eerste avond was het dorpspleintje van Afissos ons thuis. Daar troffen we dan wel níet die twee mannetjes uit ons boek. Maar wel een gezellige taverna, beheerd door een familie die ons met open armen ontving. Het was een plek om te genieten van de kleine dingen. Een gezellige mengeling van toeristen en Grieken, de kanarie in een kooitje naast de deur, een vriendelijke bakker op de hoek, kinderen die tot laat buiten speelden en Griekse vrouwen, die op stoeltjes naast de supermarkt de dagelijkse beslommeringen bespraken.
Met Afissos als fijne thuishaven, verkenden we de hele streek. Dat deden we op een scooter van landgenoot Bob. Hij verhuurde ons de beste scooter waar we ooit op hebben gereden. ‘Met grote wielen, dat rijdt extra goed,’ vertelde hij trots. En Bob had gelijk. Tevreden toerden we door Pilion. Met een keur aan landschappen. We gingen naar het zuiden, een lapjesdeken van korenvelden en stukken groen. Met prachtige plaatsjes en stille baaien om lekker in te dobberen. Wat meer naar het noorden vielen we op een dag midden in een dorpsfeest met zang en dans. In kloosters werden we hartelijk ontvangen met koffie en zoetigheid. En we bezochten het hogere deel van Pilion, waar bergbeekjes langs de weg omlaag stroomden en de uitzichten werkelijk adembenemend waren. We bereikten ook het hooggelegen Chania, waar je in de winter zelfs kan skiën.
Toen de laatste avond daar was, drong dat eigenlijk nauwelijks tot ons door. Het dorpspleintje van Afissos gaf ons een gevoel van tijdloosheid. Van een vakantie die nooit meer op zou houden. Maar alsof de Griekse weergoden ons eens flink met beide benen op de grond wilden zetten, barstte juist die avond een geweldig onweer los. Aanvankelijk nog ver weg, zodat wij vanaf ons pleintje een prachtig uitzicht hadden op de talloze bliksemschichten boven zee. Maar opeens waren ook wij aan de beurt. Tafeltjes met daarop de halflege kannen wijn, borden sardientjes en souvlaki’s werden in een handomdraai binnengezet. De elektriciteit viel zelfs uit, er verschenen kaarsjes op tafel. Een bijzonder moment, het moment waarop wij Afissos moesten verlaten. Toen het buiten weer droog was, waren wij het dan ook zélf die het bijna niet droog hielden. De moeder van de familie gaf ons afscheidszoenen, we beloofden haar foto’s en druk zwaaiend verdwenen we in de nacht, weg van ons pleintje. Afscheid van die unieke plek, van de inmiddels zo vertrouwde gezichten, van het mooie Afissos en van Pilion. Afscheid van een heerlijke vakantie!
Meer over Afissos
Tot zover ons reisverslag. Afissos is een aanrader voor liefhebbers van het echte Griekenland. Het zes kilometer verderop gelegen dorp Kala Nera is ook een leuk plaatsje. Hier is iets meer toerisme maar er is ook een mooi strand en het is er 's avonds erg gezellig.
Laatste nieuws (2009):
Van bezoekers van deze website ontvingen wij bericht dat de taverna uit
bovenstaand reisverslag sinds 2008 gesloten is. Maar met dezelfde
gastvrijheid hebben de eigenaren nu een koffiebar aan de boulevard
geopend.
Meer zien van Afissos? Klik op de afbeelding voor een filmpje: